عهدي که از ما گرفته شده است، ابتدا عهد توحيد است. خدا فرموده است: عهد مي دهيد و من هم در مقابل عهدي مي دهم. شما به عهدي که با من بستيد وفا کنيد، من هم به عهدي که با شما بسته ام وفا مي کنم: «اوفوا بعهدي، اوفي بعهدکم».

من شما را به همه چيزهايي که بايد، مي رسانم. من در خدايي خودم کم نمي گذارم. شما در عهد بندگي خودتان وفا بکنيد، مقام قرب و لقاء که همه چيز در آن هاست، درک مقام نورانيت ولي الله، و آن کاري که من بايد بکنم را مي کنم. شما پاي عهد من بايستيد.

اين عهد ابتدا عهد توحيد است. اما در ادامه اين عهد مي شود عهد با ولايت ولي الله، که ادامه توحيد است. ولايت معصومين عليه السلام، ادامه توحيد است. چيزي در عرض توحيد نيست. اصلا در عالم ما تکليفي به غير از توحيد نداريم. همه عهد ها عهد توحيد است. لذا در روايتي نوراني که خداوند متعال مي فرمايد: «ما فطرت شما را استوار و مستقيم آفريديم، فطرت الله التي فطر الناس عليها»، حضرت فرموده اند تا اشهد ان علي ولي الله، جزء فطرت است و جزء توحيد.

لذا ميثاق و عهدي که ما داده ايم، يک عهد بيشتر نيست. عهد توحيد است. عهد بندگي و عبوديت است. اين که در صراط مستقيم بندگي خدا باشيم. راهي که انتهايش قرب و لقاء خداست. اين که وسوسه هاي شيطان را که قسم ياد کرده «لاغوينهم اجمعين» اين ها را اعتنا نکنيم و از آن ها عبور کنيم. از آن ها اعراض کنيم. اين که شيطان قسم خورده «ااقعدن لهم صراطک المستقيم» من مي نشينم بر راه صراط مستقيم؛ که روايت ها فرموده اند، صراط مستقيم همان طريقه ولايت حقه امير المومنين عليه السلام است. اگر اين راه بسته شد، همه راه هاي ديگر جهنم است و فرقي نمي کند آدم از کدام راه برود. مي فرمايند دمشمن ما ديگر فرقي نمي کند که «زنا او صلي»؛ فحشائش با نمازش تفاوت ندارد؛ يک حال دارد.

• پي نوشت:
• اين روزا بيش از پيش بايد در مورد مساله ولايت انديشيد و جايگاه ولايت را شناخت... کسي که جايگاه ولي فقيه اش و ولي زمانش  را امروز نشناسد هيچگاه قدرک درک جايگاه امام زمانش را نخواهد داشت... امام زمان (عج) از ما دور نيست ...در ميان ماست ...نبايد منتظر بمانيم که بيايد...بايد به سمت او برويم... و اولين قدم براي حرکت به سمت او شناخت جايگاه ولايت است و اطاعت از ولي! امروز اگر نتوانيم امام خامنه اي را درک کنيم و همراهي اش کنيم  فردا نخواهيم توانست امام زمانمان را درک و همراهي کنيم...
• .
  .
• چند شب پيش منزل پدر بزرگم بودم..۸۱ساله است و پدر شهيد و انشالله خدا برايمان نگاهش دارد...تلويزيون در حال پخش صحبت هاي امام خامنه اي بود و ايشان با آنکه بدليل بيماري کمي در تکلم دچار مشکل شده اند اما با اشاره به تلويزيون گفتند اين روزها رهبري تنها تر و مظلوم تر از هميشه هستند ... با خودم فکر کردم پيرمردي ۸۱ساله و بيمار مظلوميت امروز رهبري را درک ميکنند و بسياري از مسئولين اين مساله را درک نمي کنند...
  الهم عجل لوليک الفرج مولانا صاحب العصر و الزمان (ع) و احفظ امامنا الخامنه اي
  راستي عيد همگي مبارک...در مشهدالرضا نائب الزياره دوستان بوديم

علی کردان درگذشت. جمله ی کوتاهی که انسان را وادار به تامل می کند. کردان چقدر زیبا در آخرین سال عمرش کفاره اش را داد تا امروز اول آذرماه ۱۳۸۸ آسوده برود ...

اما اگر من به جای علی لاریجانی، احمد توکلی، علی مطهری و دیگرانی بودم که رگ عدالتخواهی ام تنها یکبار و آن هم همزمان با وزارت علی کردان باد کرده بود، امروز به حساب کردان های دیگر می رسیدم. برای اینکه سیاسی کاری نشود هم نه از رحیمی و نه از میرحسین موسوی، از هیچ کدام شروع نمی کردم. از اصل و اساس ماجرا، کارخانه مدرک سازی، دانشگاه آزاد آغاز می کردم.

 کردان هزینه مدرک جعلی اش را نداد. هزینه عضویت در دولت احمدی نژاد را داد. چرا که اگر معیار، مبارزه با جعل مدرک و دکترای افتخاری و ...  بود سید محمد خاتمی، مرتضی حاجی، میرحسین موسوی، زهرا رهنورد، محمد رضا رحیمی و دیگرانی بودند که در صدر جدول باشند اما رگ عدالتخواهی سایت الف زمانی گل می کند که کردان وزیر کشور دولت احمدی نژاد باشد، علی مطهری وقتی زبان باز می کند که علی کردان منسوب به احمدی نژاد باشد، علی لاریجانی هم اصلا فراموش می کند که پیشنهاد وزیر شدن کردان را به رییس جمهور خودش داده است.

 اما وقتی رییس جمهور در ابتدای کار دولت نهم به سراغ دانشگاه آزاد رفت تا ریشه دکترسازی را منهدم کند ۲۱۲ نماینده اصولگرای! مجلس با حمایت و امضا از دانشگاه آزاد نشان دادند جاسبی پشتوانه ای قوی تر از آنچه تصور شود در اختیار دارد.

کردان رفت، تا شاید جاسبی، مطهری، لاریجانی، توکلی و ... هم کمی به رفتن فکر کنند!

پی نوشت: بعد از شنیدن خبر درگذشت کردان بسیار بسیار بسیار متاسف شدم... واقعا بغض داشتم... از خدا می خواهم اگر به ناحق حرفی در باره او زده ام مرا ببخشد...

• پی نوشت: گاهی اوقات درخواب لاگ خواب های تک خطی ام را می نویسم! یادداشت های تک خطی و حرف های کمی خصوصی با خودم فقط!

دیروز نم نم باران می آمد و در اتاق پیانو فرهنگسرا نشسته بودم... دیدم کسی پشت در ایستاده است پسر و دختری بودند که به صدای پیانو گوش میکردند... گفتند زیبا می زنید و بعد از لبخند من به داخل اتاق آمدند و به صدای پیانو گوش میدادند...با خودم فکر میکردم از روز های دیگر بلیط بفروشم!!!خودم از این فکر خنده ام گرفت...

یک روز دیگر پاییزی هم گذشت...